تبليغاتX
به نام تک ماشین دلهای تصادفی

به نام تک ماشین دلهای تصادفی

مگر من از تو چه ميخواستم؟

مگر من از تو چه ميخواستم؟

 جز دو چشم به روشني مهتاب مگر من از تو چه ميخواستم؟

جز دو دست به گرماي خورشيد مگر من از تو چه ميخواستم؟ جز يك عشق به پهناي زمين مگر من از تو چه ميخواستم؟ جز يك دل به زيبايي گل مگر من از تو چه ميخواستم؟ جز احساسي به پاكي باران مگر من از تو چه ميخواستم؟ جز محبت به اندازه دوست داشتن يك دوست مگر من از تو چه ميخواستم؟ جز

يك منطق به اندازه يك دانه جو

+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 شهریور1386ساعت 18:31  توسط احمد احمدی  | 

اتیش به جونم مزنی

<سنگين باش اما سبك زندگي كن .عاشق باش اما با عشق زندگي كن. گل باش اما بي خار زندگي كن.

 پاييز باش اما در بهار زندگي كن... تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي .... بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي .... نمي بخشمت .... بخاطر دلي كه برايم شكستي .... .. بخاطر احساسي كه برايم پرپر كردي ..... نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي ..... بخاطر نمكي كه بر زخمم گذاردي

گل ناز زندگيم با من بمون با من از عاشقي و وفا بخون

                              چون قشنگ ترین چیزا تو دنیا قابل دیدن نیستن

                                                                  اگه رفتم تو یادم کن .اگر مردم تو خاکم ...

+ نوشته شده در  چهارشنبه 7 شهریور1386ساعت 18:29  توسط احمد احمدی  | 

تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست...!

عشق نميپرسه که تو کي هستي؟ ........فقط ميگه که تو مال من هستي عشق نميپرسه که اهل کجايي؟...........فقط ميگه که تو قلب من هستي عشق نميپرسه که تو چيکار ميکني؟.......فقط ميگه باعث بشي قلبم به ضربان بيافته عشق نميپرسه چرا دور هستي؟..........فقط ميگه هميشه با من هستي عشق نميپرسه که دوستم داري؟...........فقط ميگه عاشقانه دوستت دارم ...

زندگی را دوست دارم

                           نه در قفس

عشق را دوست دارم

                         نه در هوس

                                           تو را دوست دارم

                                                                    تا آخرین نفس .!!

+ نوشته شده در  دوشنبه 24 مهر1385ساعت 23:37  توسط احمد احمدی  | 

نمي بخشمت!

نمي بخشمت .... بخاطر تمام خنده هايي که از صورتم گرفتي .... بخاطر تمام غمهايي که بر صورتم نشاندي .... نمي بخشمت .... بخاطر دلي که برايم شکستي .... .. بخاطر احساسي که برايم پرپر کردي ..... نمي بخشمت .... بخاطر زخمي که بر وجودم نشاندي ..... بخاطر نمکي که بر زخمم گذاردي .... و مي بخشمت بخاطر عشقي که بر قلبم حک کردي

+ نوشته شده در  دوشنبه 3 مهر1385ساعت 9:23  توسط احمد احمدی  | 

اتیش به جونم مزنی!

 

سنگين باش اما سبك زندگي كن .عاشق باش اما با عشق زندگي كن. گل باش اما بي خار زندگي كن. پاييز باش اما در بهار زندگي كن...

تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي .... بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي .... نمي بخشمت .... بخاطر دلي كه برايم شكستي .... .. بخاطر احساسي كه برايم پرپر كردي ..... نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي ..... بخاطر نمكي كه بر زخمم گذاردي

گل ناز زندگيم با من بمون با من از عاشقي و وفا بخون

                                چون قشنگ ترین چیزا تو دنیا قابل دیدن نیستن

                                                               اگه رفتم تو یادم کن .اگر مردم تو خاکم ...

+ نوشته شده در  یکشنبه 19 شهریور1385ساعت 9:3  توسط احمد احمدی  | 

خیلی سخته!

خيلي سخت اون چيزي که تا ديشب بود يادگاري صبح بلندشي ببيني ديگه دوسش نداري خيلي سخته که نباشه جايي واسه آشتي بي وفا شد اون کسي که جون تو واسش گذاشتي... خيلی سخته که دلت رو به کسی خوش کنی که يه دلخوشی ديگه داره ... خيلی سخته که ازت بپرسه : حاضری باهام بمونی ؟و تو با اينکه آرزويی جز اين نداری، مجبور باشی بگی : نه ... خيلی سخته که وقتی بعد از کلی کلنجار رفتن با خودت ، می ری که حرف دلتو بهش بگی ، با يه معذرت خواهی کوچيک بگه : فعلاً سرم شلوغه ... خيلی سخته که صميمی ترين دوستت بهت خيانت بکنه ... خيلی سخته که هميشه مجبور باشی سخت ترين چيزها رو تحمل کنی ....! ا

گر اشكي بودم در چشمانت به روي گونه ات و لبانت سرازير مي شدم ، اما اگر تو اشكي بودي در چشم من هرگز نمي گريستم. به خاطر ترس از دست دادن تو..

روز اول گل سرخي برايم اوردي گفتي براي هميشه دوستت دارم.روز دوم گل زردي برايم اوردي گفتي دوستت ندارم.روز سوم گل سفيدي برايم اوردي و سر قبرم گذاشتي و گفتي: مرا ببخش.فقط يک شوخي بود

+ نوشته شده در  شنبه 4 شهریور1385ساعت 10:31  توسط احمد احمدی  | 

می دونم یه روز خیلی پشیمونی

تو را من دوست مي دارم دوباره سو ي ما بر گرد دلم تنها تو را دارد تو هم ’اي آشنا بر گرد به غر بت رفته دور از ماميان قوم خود بازآ جفا كردي تو هم باشد به جبران جفا بر گرد فرا مو شم مكن هر گز فرا مو شت نخواهم كرد تو را من در دعا خواندم براي اين دعا بر گرد قنوت شا خصار امشب تو را دردر باد مي خواند به گوشت مي رسد آيا براي يا خدا بر گرد سمو م وحشي صحرا نجا بت را نمي دانند پريشان يال آواره از اين صحرا بيا بر گرد ......!
+ نوشته شده در  سه شنبه 31 مرداد1385ساعت 14:4  توسط احمد احمدی  | 

در حسرت دیدارتو

زندگي راز بزرگي ست كه در ما جاري است زندگي فاصله آمدن و رفتن ماست زندگي وزن نگاهي ست كه در خاطره ها مي ماند شايد اين حسرت بيهوده كه در دل داري شعله گرمي اميد تو را خواهد كشت زندگي درک همين اکنون است زندگي شوق رسيدن به همان فردائيست كه نخواهد آمد

نمي دانم چرا رفتي؟ نمي دانم چرا شايد خطا کردم وتو بي انکه فکر غربت چشمان من باشي نمي دانم کجا تا کي براي چه ولي رفتي و بعد از رفتنت باران چه معصو مانه مي باريد

+ نوشته شده در  چهارشنبه 25 مرداد1385ساعت 17:2  توسط احمد احمدی  | 

خفته بر خونان غم

 

قطره‌ دلش‌ دريا مي‌خواست. خيلي‌ وقت‌ بود كه‌ به‌ خدا گفته‌ بود. هر بار خدا مي‌گفت: از قطره‌ تا دريا راهي‌ست‌ طولاني. راهي‌ از رنج‌ و عشق‌ و صبوري. هر قطره‌ را لياقت‌ دريا نيست. قطره‌ عبور كرد و گذشت. قطره‌ پشت‌ سر گذاشت. قطره‌ ايستاد و منجمد شد. قطره‌ روان‌ شد و راه‌ افتاد. قطره‌ از دست‌ داد و به‌ آسمان‌ رفت. و هر بار چيزي‌ از رنج‌ و عشق‌ و صبوري‌ آموخت. تا روزي‌ كه‌ خدا گفت: امروز روز توست. روز دريا شدن.. ..

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 17 مرداد1385ساعت 16:7  توسط احمد احمدی  | 

هر چی گفتی خوندم

بگو كه فصل سرد را چگونه بي تو سر كنم

           ترا نه هاي عشق را چگونه بي تو بر كنم

                   دگر زمن نشان مجو كه بي تو بي نشا نه ام

                                        ز دو ريت غمين و زار در پي يك بهانه ام

موقعی که خدا پنجره ی بهشت رو باز کرد منو دید ازم پرسید امروز چه آرزویی داری؟؟ گفتم خدایا همیشه مواظب اونی که الان داره این نوشته رو میخونه باش چون برام خیلی عزیزه
+ نوشته شده در  دوشنبه 16 مرداد1385ساعت 9:31  توسط احمد احمدی  | 

ميگن برای رسيدن به عشقت بايد از دنيا بگذری... چه طوری ازت بگذرم که دنيای منی...!

تو اي تنها ترين همراه شب ها

                                                                               منم غر بت نشين آه شب ها

 تو در آيينه ي مات نگاهم

                                                                               بمان تا بي نهايت ماه شب ها

 

آدم وقتي عاشق نيست شب هاش به صورت هاي مختلفي ميگذره؛

مي تونه يه شب خوش باشه يا بد يا متوسط ويا ...هزار جور ديگه.....اما اما وقتي دل به کسي دادي وقتي به کسي از صميم قلب گفتي : دوست دارم ...

ديگه شب هات به چند صورت نمي گذره فقط دو صورت داره، يا با اوني يا بدون اون.

 

+ نوشته شده در  شنبه 14 مرداد1385ساعت 17:54  توسط احمد احمدی  | 

at the loving sunset i will be with you

+ نوشته شده در  چهارشنبه 11 مرداد1385ساعت 16:21  توسط احمد احمدی  | 

دلم برات تنگ شده

چشم وقتی قشنگه که توش اشک باشه

             اشک وقتی قشنگه که به خاطر عشق باشه

                                    عشق وقتی قشنگه که بخاطر تو باشه

                                                            تو وقتی قشنگی که مال من باشی

+ نوشته شده در  چهارشنبه 11 مرداد1385ساعت 16:6  توسط احمد احمدی  | 

معشوق

تورااز من گرفتند دلمو ازم گرفتند

                                                                                    همه چيزمو ازم گرفتند

اگر خداروهم ازمن مي گرفتند

                                                                                  ديگر بهونه اي براي زندگي نداشتم

 

 كاش كه معشوق زعاشق طلب جان مي كرد تا كه هربي سرو پايي نشود عاشق و دلدار كسي

+ نوشته شده در  چهارشنبه 11 مرداد1385ساعت 16:5  توسط احمد احمدی  | 

کاش مي شد

خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه ... مي باره و مي باره و ... اينقدر مي باره تا آبي شه ... ‌آفتابي شه ...!!! کاش ... کاش مي شد مثل آسمون بود ... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي ... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده...

 دوست داشتن برتر از عشق است زیرا : عشق یعنی سوختن و ساختن عشق یعنی زندگی را باختن عشق یعنی سر به دار آویختن عشق یعنی اشک حسرت ریخ عشق یعنی در جهان رسوا شدن عشق یعنی مست و بی پروا شدن ....

+ نوشته شده در  چهارشنبه 11 مرداد1385ساعت 16:4  توسط احمد احمدی  | 

نگذر ازعشق به سادگی

او گل سرخي به من بخشيد و رفت

                 شاخه سبز دلم را چيد و رفت

                     آرزوهاي مرا باور نکرد عاقبت بر عشق من خنديد و رفت

                                                             اشک بر چشمان مردم حلقه زد

                                                                          بي مروت گريه ام را ديد و رفت
+ نوشته شده در  پنجشنبه 5 مرداد1385ساعت 22:18  توسط احمد احمدی  | 

بارون

هميشه دوست داشتم ابر باشم چون اون قدر شهامت داره که هر وقت دلش مي گيره جلوي همه گريه مي کنه ... .

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 5 مرداد1385ساعت 22:9  توسط احمد احمدی  | 

نامهرباني

مي نويسم تا بداني دل شکستن هنر نيست
نه ديگر نگاهم را برايش هديه ميکنم
ونه ديگر دم از فاصله ها ميزنم
و نه با شعرهايم دلتنگي هارا فرياد ميزنم
فقط شعر مينويسم تا با بيتهايم
نام او را قافيه کنم

شايد نامهرباني هايش را باور کنم...

+ نوشته شده در  پنجشنبه 5 مرداد1385ساعت 15:2  توسط احمد احمدی  | 

بی کسی

من پذيرفتم شکست خويش را پندهاي عقل دور انديش را من پذيرفتم که عشق افسانه است اين دل دور آشنا ديوانه است مي روم از رفتنم شاد باش در عذاب رفتنم آزاد باش گر چه تو تنها تر از من ميروي آرزو دارم تو هم عاشق شويُ

 

 عاشقت خواهم ماند بي آنکه بداني دوستت خواهم داشت بي آنکه بگويم درد دل خواهم گفت بي هيچ گماني گوش خواهم داد بي هيچ سخني در آغوشت خواهم گريست بي آنکه حس کني در تو ذوب خواهم شد بي هيچ حراراتي اينگونه شايد احساسم نميرد

+ نوشته شده در  پنجشنبه 5 مرداد1385ساعت 14:22  توسط احمد احمدی  | 

اشکم امون نمی ده

شب نوشته هايم بوي تو مي دهد باز با نام تو کلامم شعري است مثل اواز هر شب ترانه هايي از عشق مي سرايم امشب ترانه هايم با گريه گشته دمساز آخر نسيم نامت اويخت در کلامم امشب نواي آواز بوي تو مي دهد باز
+ نوشته شده در  پنجشنبه 5 مرداد1385ساعت 14:21  توسط احمد احمدی  | 

مرداب

نيلوفري هستم كه تمام هستيم را مرداب تنهايي به يغما برده است و اكنون نزارتر از هميشه سجده بر اب زده ام تكيه گاهي ميخواهم تا بر ان تكيه كنم و "قدقامت عشق"را تجربه كنم .

خوشا خودسوزي عاشق؛ مرا آتش زدي اي عشق؛ خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن؛ خوشا مردن خوشا از عاشقي مردن

+ نوشته شده در  چهارشنبه 4 مرداد1385ساعت 15:24  توسط احمد احمدی  | 

شراب

شراب را دوست دارم چون رنگ خون است خون را دوست دارم چون در رگ جريان دارد رگ را دوست دارم چون به قلب راه دارد قلب را دوست دارم چون جايگاه توست
+ نوشته شده در  چهارشنبه 4 مرداد1385ساعت 15:23  توسط احمد احمدی  | 

باز دلم از دنیا گرفته

يه دختر كوري تو اين دنياي نامرد زندگي ميكرد .اين دختره يه دوست پسري داشت كه عاشقه اون بود.دختره هميشه مي گفت اگه من چشمامو داشتم و بينا بودم هميشه با اون مي موندم يه روز يكي پيدا شد كه به اون دختر چشماشو بده. وقتي كه دختره بينا شد ديد كه دوست پسرش كوره. بهش گفت من ديگه تو رو نمي خوام برو. پسره با ناراحتي رفت و يه لبخند تلخ بهش زد و گفت :مراقب چشماي من باش...!!
+ نوشته شده در  چهارشنبه 4 مرداد1385ساعت 15:22  توسط احمد احمدی  | 

لحظه جدایی

عشق يعني لحظه هاي التهاب                                  عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

 عشق يعني قطره و دريا شدن                                   عشق يعني ديده بر در دوختن

                                       عشق يعني در فراقش سوختن

 

 تو ميروي و من فقط نگاهت ميکنم تعجب نکن که چرا گريه نميکنم بي تو يک عمر فرصت براي گريستن دارم اما براي تماشاي تو همين يک لحظه باقي است

+ نوشته شده در  چهارشنبه 4 مرداد1385ساعت 15:22  توسط احمد احمدی  | 

روزهای بی کسی

پايان زندگي همراه با غم است همسايه دلم يك درد مبهم است يك عمر گشته ام در جستجوي صبح حتي ستاره هم در باغ شب كم است اي آشناي درد در لحظه هاي سرد زخم  دل مرا دست تو مرهم است بي تو بهار هم پژمرده مي شود اما كنار تو پاييز هم بهار است

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 2 مرداد1385ساعت 18:50  توسط احمد احمدی  | 

دنيا را بد ساخته اند... کسي را که دوست داري،تورادوست نمي دارد. کسي که تورا دوست دارد ،تو دوستش نمي داري. اما کسي که تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئين هرگز به هم نمي رسند و اين رنج است زندگي يعني اين...

+ نوشته شده در  دوشنبه 2 مرداد1385ساعت 18:49  توسط احمد احمدی  | 

انتظار

شب بود و شمع بود وغم بود و من                                 

                                                                                شب رفت و شمع سوخت و غم موندو من

 

يک دوست خوب مي گفت: آدما مثل یک کتاب میمونند که تا وقتي تموم نشن برای دیگران جذابن. پس سعي کن خودتوجلوی دیگران تند تند ورق نزني تا زود تموم بشي براي اين که وقتي تموم بشي مطمئن باش ميرن سر يک کتاب ديگه...

+ نوشته شده در  دوشنبه 2 مرداد1385ساعت 18:46  توسط احمد احمدی  | 

شايد تنها جرمش نفس كشيدن بود

روزهاي بودنش همه با او بيگانه بودند.

كسي نه شاخه گلي مي آورد

نه برايش مي خنديدند و نه مي گريستند .

وقتي رفت

همه آمدند ، برايش دسته گل آوردند

سياه پوشيدند و براي رفتنش گريستند .

شايد تنها جرمش  نفس كشيدن  بود

+ نوشته شده در  پنجشنبه 29 تیر1385ساعت 15:8  توسط احمد احمدی  | 

شهسوار عشقم

همه مي پرسند " چرا شكسته دلت ؟ مثل آنكه تنهايي ؟ ... چقدر هم تنها !

پاسخ يك دريا را در قطره نمي توان پيدا كرد ...

 و سخن هزاران سال را در لحظه نمي شود جستجو كرد ....

حرفهاي ساده من چقدر در هزارتوي ذهن پيچيده مي شود ؟

 مگر ساده تر از اين هم مي توان صحبت كرد ؟‌!

 من از قله نمي آيم ... دره هم جاي من نيست ...

من شهسوار عشقم و عشق همراه باد هميشه فرار مي كند...

جاده ترك برداشته است از استواري من ... من كوله بار خويش را بسته ام

 

 

 

صدای تو همه، در دلِ من لا لا یی است

و من عاشق بی کس به کجا خواهم رفت ؟

به کدامین منزل ؟

به کدامین صحرا ؟

دردِ من دردِ عجیبی است

فراقِ ابدی باید کردو برفت

عجبا گرنبود هیچ کشش از معشوق

من به تنهایی خود خواهم مُرد

و دریغا که رضایت همة خواسته ام

و همه ، مهر تو از ازل به یاقوت دلم

من همیشه یک سخن در دل خود نوشته ام :

که اگر خواسته ات ماندن هست من بماندم و اگر رفتن هست من برفتم

تقدیم به آنان که رضای معشوق شرط رضایت آن ها است

 

با اشكهاي او سرازير مي شوم از خود ... سر مي خورم تا چكيدن آبرو... همچنان سر درگم ....

كوچه هاي خيالش مرا به بازي ميگيرند .

صدايي موهوم از درونم فرياد مي زند :

              تو گم شده اي برگرد! به صدا مي خندم ، مدتهاست كه پشت پرچين هاي عقل گم شده ام ! 

 

____________**__**_____* __________
___________***_*__*_____* _________
__________****_____**___****** ____
_________*****______**_*______** __
________*****_______**________*_**
________*****_______*_______* _____
________******_____*_______* ______
_________******____*______* _______
__________********_______* ________
__***_________**______** __________
*******__________** _______________
_*******_________* ________________
__******_________*_* ______________
___***___*_______** _______________
___________*_____*__* _____________
_______****_*___* _________________
_____******__*_** _________________
____*******___** __________________
____*****______* __________________
____**_________* __________________
_____*_________* __________________
_____________*_* __________________
______________** __________________
______________* ____________________

+ نوشته شده در  پنجشنبه 29 تیر1385ساعت 14:42  توسط احمد احمدی  | 

اگر محبت بودم اهنگ دوست داشتن را برايت زمزمه ميکردم. اگر شمع

 بودم

روشن شبهاي تارت ميشدم. اگر باران بودم انقدر مي باريدم تا غبار

غمهايت را

 از روي چهره مهربانت بردارم. حالا که نه محبت نه شمع و نه باران هستم

فقط ميتوانم بگويم که همواره به يادت هستم و هميشه دوستت دارم

 

 

 

 

اگه يكي رو ديدي كه وقتي داري رد ميشي بر ميگرده نگات ميكنه، بدون

براش مهمي اگه

يكي رو ديدي كه وقتي داري مي افتي برميگرده با عجله مياد به سمتت،

بدون براش عزيزي اگه يكي رو ديدي كه وقتي داري مي خندي برميگرده

نگات ميكنه، بدون براش قشنگي اگه يكي رو ديدي كه وقتي داري گريه

 ميكني باهات اشك ميريزه، بدون دوستت داره اگه يكي رو ديدي كه وقتي

 داري با يكي ديگه حرف ميزني تركت ميكنه، بدون عاشقته

+ نوشته شده در  پنجشنبه 29 تیر1385ساعت 14:41  توسط احمد احمدی  |